Zondag avond, terwijl de Tour finishte waren Vera en ik in het ziekenhuis in Geldrop voor de geboorte van onze 2e dochter. Om kwart voor 10 's avonds werd ze uiteindelijk in goede gezondheid geboren. Het is fantastisch om je dochter zo te mogen ontvangen. Het was erg zwaar, maar dankzij de mensen om ons heen en de goede zorgen werd het een feest. We hebben haar Sarah genoemd. Met als 2e naam Harmke, verwijzend naar de naam van mijn vader. Vera en Sarah maken het allebei goed. We genieten nu met z'n vieren. Deze week heb ik het criterium programma aangepast aan mijn nieuwe vaderschap en mijn gezondheid. Vanavond rij ik in Stiphout en vrijdag in Heerlen.

Groetjes,
Bram

De derde etappe in Wallonie was lastiger dan verwacht. De hele dag is er gekoerst. Ik wilde me vandaag testen en heb daarom in het eerste uur veel pogingen gedaan om weg te komen op het lastige parcours. Toen er uiteindelijk twee man wegreden, werd het pas rustig in het peloton. Het bleef rustig totdat Lotto versnelde op een steile muur. Ik kon makkelijk mee en we reden weg met een sterke groep van eerst 10 en later 25 renners. Jammer genoeg waren er iets te veel stoorzenders en was de samenwerking niet goed. Gevolg: opnieuw een massasprint. Morgen zal dat vrijwel zeker niet het geval zijn. De rit gaat namelijk door de Ardennen en ook de finale is nog lastig.

Groet,
Bauke

Wat was het voor Tour? Van iemand die er midden in zat maar nu met een Tourkater op de bank zit kun je niet echt een objectief oordeel krijgen. Toch lijkt me de Tour dit jaar weer een meer dan geslaagde editie. Een prachtige start in Rotterdam gevolgd door een mooi optreden in de bergen. Op tv hoor ik eindeloze verhalen over dat het een toneelspel is en dat de ploegleiders het allemaal bepalen. Daar word ik zo verschrikkelijk moe van. Als je zelf verschrikkelijk afziet en je weet dat Robert er alles, maar dan ook alles voor gedaan heeft en strijdend een prachtige zesde plaats haalt, dan kun je je voorstellen dat je je als renner verschrikkelijk ergert. Eindelijk weer eens een Nederlander voorin het klassement. En hoe! Dit maakt volledig goed dat we weer geen ritoverwinning hebben. Maar als de enige Nederlandse ploeg zich volledig focust op het klassement van twee renners is dit ook haast onmogelijk en gezien die omstandigheid mogen we zeer tevreden zijn in Nederland met een 6e plaats van Gesink. Rabobank is weinig in beeld geweest, maar we hebben als ploeg wel een goede ploegenprestatie neergezet. Iedereen heeft zich in alle etappes volledig geconcentreerd op de twee kopmannen en zo was het nooit eerder binnen Rabobank. Binnen de ploeg leefde dit ook fantastisch en iedereen hield dit vol tot het einde. En dat is de reden dat het klassement veel meer leeft binnen de ploeg dan twee jaar terug toen Menchov ook derde werd, maar niet op podium stond, vanwege Kohl die later pas positief was bevonden op dopinggebruik. Een zesde plaats voor Robert daarbij maakt het dan compleet. Ik denk echter dat een zesde plaats voor Robert meer waarde in Nederland vertegenwoordigt dan de derde van Menchov. Elke klim die we opreden stond Gesink groot op de weg. Overal Nederlanders met spandoeken. Het leeft enorm in Nederland dat een Nederlander weer mee doet in het klassement, gesteund door een Nederlandse ploeg. Dat er dan niet gewonnen wordt is dan minder belangrijk. We gaan de komende jaren weer meedoen in het klassement en dat moeten we fantastisch noemen en daarmee is er hoop. Eindelijk heeft Rabobank waar het al jaren aan gewerkt heeft. Een nieuwe Nederlandse klassementsrenner. Voeg daar volgend jaar Bauke Mollema bij die dit jaar twaalfde werd in de ronde van Italie en dan doe je zelfs met twee renners in de top van het klassement mee. En ja, dan is het doel en de opzet na al de jaren van Rabobank geslaagd. De enige pech die we hebben is dat er momenteel twee jonge renners ver boven de rest uitsteken. En dat gaat in de komende jaren waarschijnlijk zo blijven. Maar laten we de komende jaren dan gewoon lekker heerlijk optimistisch de koers ingaan alsof we die kunnen winnen, zoals de Belgen dat met hun talent doen. Dat kijkt alvast een stuk leuker. En over dat poppenkastwielrennen volgens Maarten Ducrot, Boogerd zei het gisteren heel treffend: 'Degene die het hardst trapt wint.' Heerlijk commentaar. Na zijn mooie carriere is hij een aanwinst voor de tv. Zelfs Michael straalt weer en praat enthousiast over het wielrennen, en daarmee trek ik de conclusie. Het Nederlandse wielrennen leeft! Rabobank bedankt!